‘ห้ามเข้าประตูโทริอิของศาลเจ้า xxx ภายหลังเวลาโพล้เพล้ มิเช่นนั้นจะพบกับสิ่งลี้ลับ’
นี่เป็นเรื่องเล่าพื้นเมืองที่ได้ยินทั่วไป
วันหนึ่ง มีเด็กน้อยคนหนึ่งเดินพลัดหลงเข้าไปช่วงย่ำค่ำ
เพราะหวังจะไปหาแมลงตัวหนึ่งเพื่อประชันกับเพื่อนตามประสาช่วงวัย
แต่แล้วก็พบกับสภาพวังเวงจนขนลุก อากาศโดยรอบเย็นขึ้นทันพลัน
เด็กน้อยหวาดกลัวจากสภาพที่ไม่คุ้นชิน
หันหลังกลับไปก็ไม่พบกับโทริอิต้นนั้นแล้ว
เด็กน้อยนึกถึงถ้อยคำจากผู้ใหญ่อีกครั้ง
แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าเป็นเพียงกุศโลบายที่พวกผู้ใหญ่สอน แต่ไม่อาจกลบความรู้สึกได้เลย
‘จะหายไปนะ’
เด็กน้อยสับสน
เหมือนได้ยินเสียงของตัวเอง แม้ไม่ได้พูดออกมา
เด็กน้อยสับสน
วิ่งออก ละทิ้งจุดประสงค์ที่ตนเข้ามา
รีบหนีออกจากสถานที่นั้นโดยไม่เข้าใจอะไรเลย
เด็กน้อยหนีพ้นออกจากป่าพิศวงนั้น และพบกับทิวทัศน์ยามโพล้เพล้ที่คุ้นเคย
ทิวทัศน์เดิมราวกับเวลาไม่ได้เคลื่อนหมุนไป
เด็กน้อยรีบรุดกลับบ้านตามเส้นทางที่วางไว้
พยายามไม่นึกถึง
ไม่รู้อะไร ไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น
อย่างเช่นที่เด็กน้อยเป็น
อย่างเช่นตัวฉันที่เป็น
(End)
If you make a mistake, you can cancel it by pressing the reaction.